Kategoria

Coaching

Tao 56. Pierwszy krok

Profesor Stephen Hawking nie tak dawno stwierdził, że historia ludzkości to w zasadzie historia głupoty. Dodał też, wobec entuzjastycznych doniesień dotyczący odkryć nowych planet w strefach życia i związku z wysyłanymi w kosmos zaproszeniami dla obcych cywilizacji, że nie podziela powszechnego zachwytu na myśl o spotkaniu z obcymi. Zdaniem Hawkinga cywilizacje ziemskie wielokrotnie dały dowód, […]

Tao 55. Klan i cykl ofiarniczy

Wybitny antropolog kanadyjski Rene Girard opisywał ciąg ofiarniczy jako system nieustannej rotacji pomiędzy sprawcą i ofiarą. Uważał, że przemoc jest nie tylko czynnikiem kulturotwórczym (głównym mechanizmem kulturotwórczym) lecz również naśladowanie przemocy (mimetyzm) tworzy wzorce społeczne realizowane nieświadomie przez zbiorowość. Fantazmat, czyli zbiorowa imaginacja pcha społeczności z jednej strony do zachowań ofiarniczych, z drugiej zaś każe […]

Tao 53. Wojna karnawału z postem

Rozważania o polskim tle kulturowym, o nieświadomości zbiorowej, z którą chcąc nie chcąc, wcześniej czy później musi się zetknąć każdy nauczyciel, coach, mentor lub tutor, terapeuta czy menadżer – dopełnić należy jeszcze dwoma aspektami, zanim przejdziemy do pytania: jak sobie z tym radzić? Owe dwa aspekty towarzyszące każdej niemal debacie publicznej, aktywizujące się przy wpisach […]

ludowa

Tao 52. Kontrsugestywność i nieetyczny familiaryzm

Kontrsugestywność (Covey) i nieetyczny familiaryzm (Fukuyama) stanowią kolejne dwa zjawiska wraz transpasywnością, których doświadczamy zarówno jako pracownicy i menedżerowie, uczniowie i nauczyciele, sfrustrowani wyrobnicy Mordoru (warszawska dzielnica biurowców na Mokotowie) jak i twórcy mordorowej korpoświadomości. Nieświadomość zbiorowa przesycona jest w naszym kraju archetypami zadanej nam klęski i wyzysku, wciąż toczonej rozmowy między panem, wójtem i […]

ideologiczne paskudztwo

Trzecie ćwiczenie na święta

I tak oto na dzień przed Wigilią przychodzi mi do głowy: a nie mówiłem? W lecie 2014, w czasie gdy kończyłem pracę nad „Zabić coacha. O miłości i nienawiści do autorytetów w Polsce” opublikowałem na blogu kilka artykułów o tricksterze. Trickster to archetyp, symbol chaosu, zamieszania i gwałtownej zmiany, zmiany na gorsze. Jest bowiem trickster […]

wiara a nie fakty

Drugie ćwiczenie świąteczne

W necie i na łamach prasy napisano w ostatnim czasie rozliczne analizy, podsumowania i prognozy dotyczące przyszłości naszej ojczyzny. Przedstawiane są fakty i argumenty. Obelgi mieszają się z nonsensami zaś agresja i mowa nienawiści stały się naturalnym sposobem porozumiewania – to znaczy braku porozumiewania, sposobem na wykrzykiwanie swoich racji. * Tymczasem spór, który tak się […]

ćwiczenie świąteczne

Ćwiczenie świąteczne nr.1

Ostatnio rzadziej piszę na blogu z dwóch powodów. Po pierwsze sporo jeżdżę ze spotkaniami autorskimi po kraju: Olsztyn, Zabrze, Opoczno, Kielce, Warszawa. Świetna atmosfera i wiele dyskusji o zmianie osobistej, percepcji, kulturze, czytelnictwie. Spotkania odbywają się głównie w bibliotekach więc atmosfera i obecność tysięcy woluminów sprzyjają tego rodzaju energii. Drugi powód to tempo wydarzeń społeczno-politycznych […]

metafory

Metafora jako narzędzie zmiany

Pewien mój klient powiedział na zakończenie sesji coachingowych, kiedy spytałem czego jest świadom teraz, w finale naszego treningu: Trochę przesrałem swoje życie do tej pory. Zmiany pracy, nieudane związki. Nie osiągnąłem też sukcesu materialnego o jakim marzyłem jako młody chłopak. Swoją drogą przede mną jest około 30 lat życia, jak dobrze pójdzie, może mniej, może […]

sprawdzaj ekologię

Ekologia zmiany – coaching

Wyniki wyborów rozpalają emocje i przez najbliższe tygodnie ekscytacja będzie utrzymywać się na wysokim poziomie. Kto zostanie premierem, kto ministrem a kto wojewodą? Pojawi się litania nazwisk i choć większość z nich będzie dla większości elektoratu równie anonimowa jak tegoroczna laureatka literackiego Nobla, to jednak nie zabraknie komentarzy, hejtu i euforii.

komu bije dzwon?

Superwizja, czyli higiena osobista [5]

Polska Polską ale co mam zrobić z tym komunikatem: Jesteś otoczony zazdrością i nienawiścią, który usłyszałem od swego superwizora? Nic, to najświętsza prawda – stwierdził mój przyjaciel. W Polsce autorytety nienawistne są. Każdy autorytet osobie słabej wskazuje jej słabości poprzez samo swoje istnienie i tę skórkę cienką jej osobowości narusza. Ktoś jedzie lepszym samochodem i […]

drzwi otwarte, drzwi zamknięte

Superwizja, czyli higiena osobista [2]

Superwizja, moim zdaniem jest koniecznością dla praktykującego coacha, psychologa, trenera. Jest jak jedzenie zrównoważonych posiłków przez trenującego sportowca, jak powietrze w oponach rowerowych, jak tabletka w zmywarce, jak osiem godzin snu, jak woda zamiast cukru, jak cisza w miejsce hałasu. Bez superwizji licho, o którym wspominałem budzi się staje się liszajem.