Czym jest mentoring? Radzenie sobie z oporem

Radzenie sobie z oporem

Opór jest najczęściej mechanizmem nieuświadamianym i dlatego nie ma w nim złej woli ani wyraźnie negatywnej intencji. Często mentee wchodzący w opór nie uświadamia sobie, że właśnie blokuje komunikację i relację.

Ważnym elementem pracy z oporem jest osobista refleksja mentora dotycząca własnych intencji oraz motywów działania. Pracę z oporem zaczynamy od autorefleksji mentora – czy aby nieświadomie nie sprowokował mentee do reakcji obronnej.

  • Precyzyjny kontrakt mentoringowy, omówiony i najlepiej podpisany na samym początku realacji. Zawsze należy się do niego odwoływać w sytuacjach trudnych wskazując cele, spodziewane efekty i wynik ( W jakim celu robimy właśnie to? Po co tu jesteśmy? Jakie pełnimy role? Dokąd zmierzamy? Na co się umówiliśmy?)
  • Zauważanie przejawów oporu i komunikowanie o jego oznakach w postaci konstruktywnego feedbacku
  • Omawianie zachowań oporowych zaraz po ich wystąpieniu zawsze w kategoriach faktów (zdarzyło się to, wtedy) bez interpretacji i ocen, gdyż mogą one wzbudzić jeszcze silniejszy opór
  • Omówienie oporu z mentee jako naturalnego zjawiska, które towarzyszy nowym sytuacjom a przez to jego uświadomienie jako mechanizmu hamowania zmiany

Radzenie sobie z przeniesieniem

Należy pamiętać, że przeniesie jest zjawiskiem nieuświadamianym dlatego jego ujawnienie przed mentee może budzić zdziwienie, zaskoczenia i w końcu opór. Samo w sobie może być źródłem oporu. Dlatego w mentoringu unikamy psychologizowania; przesadnych, często nieuprawomocnianych analiz psychologicznych; interpretowania zachowań klienta i wszelkiego rodzaju nieformalnych porad, sugestii oraz diagnoz dotyczących osobowości klienta.

Jedną rzeczą jest zauważanie mechanizmu, branie go pod uwagę i rzeczowe działanie lub przeciwdziałania – drugą, wykraczającą poza kompetencje mentoringu, diagnozowanie i terapeutyzowanie mentee.

Najskuteczniejsze metody radzenia sobie z przeniesiem to m.in.:

  • Tworzenie, komunikowanie i przypominanie jasnych i jednoznacznych kryteriów pozwalających oceniać postępy mentee i wzrost kompetencji w ścisłe określonym czasie
  • Mówienie tylko o faktach w kategoriach opisu sytuacji, w przypadku oceniania odwoływanie się tylko i wyłącznie do wcześniej ustalonych kryteriów
  • Okazywanie szacunku, cierpliwości i jednocześnie zasadniczej, konkretnej postawy, zwłaszcza wobec ewaluacji wykonywanych przez mentee
  • Skupienie na merytorycznych elementach mentoringu
  • Odwoływanie się do początkowego kontraktu i zasad (Co robimy w ramach mentoringu? Po co tu jesteśmy? Na czym się skupiamy? W jakim celu skupiamy się właśnie na tym, właśnie teraz? Co wykracza poza ramy mentoringu?)
  • Asertywne, czyli jednoznaczne, oparte na szacunku, bezpośrednie komunikowanie jakie tematy i sprawy należą do mentoringu a jakie nie
  • Komunikowanie i przypominanie za co odpowiada mentor, za co mentee
  • Uzyskiwanie zgody oraz przyjmowanie zobowiązania od mentee przy każdorazowym wyznaczaniu celów cząstkowych, zadań i ćwiczeń
  • Powiązanie pochwał, wzmocnień, gratyfikacji oraz świętowania z konkretnymi efektami i jednoznaczne komunikowanie o tym podopiecznemu. Podobnie w przypadku błędów i porażek. Powiązanie wniosków naprawczych z popełnianych błędów zawsze z konkretnymi sytuacjami zaraz po ich wystąpieniu
  • Odwoływanie się do wyniku, który jest do uzyskania. Wskazywanie, które zachowania i działania podopiecznego przybliżają do wyniku, a które od niego odsuwają i z jakiego powodu tak się dzieje
  • Stałe superwizje mentora, czyli omawianie i przepracowywanie sytuacji trudnych z innym doświadczonym mentorem lub coachem
Czym jest mentoring? Radzenie sobie z oporem
5 (100%) 1 vote

Udostępnij:
Maciej Bennewicz

Maciej Bennewicz

Dyrektor Instytutu Kognitywistyki, wykładowca mentoringu i coachingu, pisarz, socjolog, coach, terapeuta, superwizor.