Zabawa z okazji 1 miliona odsłon bloga

1 milion kliknięć
1 milion kliknięć

Zapraszam do zabawy z okazji 1 miliona odsłon mojego bloga.

Filmy, które inspirują – coachingowe sceny filmowe otwierające umysł i serce.

Zbliżamy się do milionowej odsłony bloga!!!

Przewiduję że nastąpi w sierpniu, kiedy wychodzi moja kolejna książka: „Coaching, kreatywność, zabawa”.

Z tej okazji zapraszam do nadsyłania propozycji filmów, które zrobiły na Was wrażenie poszerzenia mapy, spowodowały stany bliskie oświecenia lub przyczyniły się do odkryć osobistych.

Dla mnie takimi filmami są na przykład „American Beauty”, „Truman show”.

Zasady są proste.

Wstaw swój komentarz, jaki film polecasz i z powodu jakiej sceny szczególnie.

Podaj tytuł oryginalny, polski, reżysera i możesz wstawić link do youtube.

W wyniku losowania trzy osoby dostaną moją nową książkę w sierpniu!

***

 

Regulamin konkursu.

  1. Organizatorem konkursu jest Maciej Bennewicz, a  nagrodą jego książka „Coaching, kreatywność, zabawa”.
  2. Konkurs jest ogłaszany i organizowany za pośrednictwem strony internetowej www.bennewicz.pl/blog/
  3. Konkurs polega na opisaniu jaki film polecasz i z powodu jakiej sceny (chodzi o wrażenie poszerzenia mapy i inne odkrycia osobiste)  wraz z podaniem tytułu oryginału, tytułu w języku polskim, nazwiska reżysera, ewentualnie dodatkowo można wkleić link do youtube.
  4. Konkurs rozpoczyna się z chwilą umieszczenia o nim informacji na stronie www.bennewicz.pl/blog/ i kończy się z chwilą przekroczenia przez tę stronę 1 000 000 odsłon.
  5. W Konkursie mogą uczestniczyć osoby fizyczne, które najpóźniej w chwili przystąpienia do Konkursu ukończyły 18 lat, posiadają pełną zdolność do czynności prawnych.
  6. Uczestnicy,  przystępują do Konkursu poprzez zamieszczenie swojej opowieści w formie komentarza do wpisu o konkursie na blogu  www.bennewicz.pl/bog/
  7. Zgłoszenie do konkursu jest jednoznaczne z akceptacją niniejszego regulaminu.
  8. Zgłoszenie do konkursu oznacza, że uczestnik jest wyłącznym autorem treści wpisu.
  9. Uczestnicy konkursu wyrażają zgodę na otrzymywanie powiadomień o konkursie drogą elektroniczną.
  10. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi na drodze losowania,  w formie, którą organizator uzna za stosowną , w terminie do 3 dni od daty osiągnięcia przez stronę www.bennewicz.pl/blog/ 1 000 000 odsłon.
  11. Nagroda nie podlega wymianie na inną, lub na ekwiwalent pieniężny.
  12. W przypadku niemożliwości kontaktu z Uczestnikiem lub w przypadku niemożliwości doręczenia nagrody na skutek błędnego lub nieprawdziwego adresu do korespondencji podanego do ich wysyłki  – nagroda nie zostanie doręczona.

 

Zabawa z okazji 1 miliona odsłon bloga
Oceń artykuł

Udostępnij:
Maciej Bennewicz

Maciej Bennewicz

Dyrektor Instytutu Kognitywistyki, wykładowca mentoringu i coachingu, pisarz, socjolog, coach, terapeuta, superwizor.

57 komentarzy

  1. atlas chmur –

  2. “I am” (2010)
    reż.Tom Shadyac

  3. “Teoria wszystkiego” rez James Marsh
    film o sile myśli…miłości…i wiary. Dawno nie widzialam tak dobrego obrazu, poprzednim był Atlas chmur Braci Wachowskich , który jest nieoceniona kopalnią życia :)

  4. Dzięki Wam, znalazłem tutaj znakomitą i obszerną bazę wspaniałych filmów. Wiele oglądałem, dużo jeszcze muszę obejrzeć. Cieszę się, że możecie podzielić się swoimi emocjami, które wywołują te filmy.
    Mam jednak prośbę dotyczącą książki. Jest wiele pozycji z kategorii poradników, wiedzy, którą dzieli się autor. Jednak po tych wszystkich książkach zapragnąłem przeczytać jakąś głęboką treść. Motywującą, budującą historię. Przeszukiwałem internet, co jest polecane, co jest bestsellerem i nie mogłem się wydostać z poradników jak gotować, z kim ćwiczyć, co wysprzątać, twarze Greya, twarze Harrego, itd.
    czy ktoś mógłby polecić taką książkę, po przeczytaniu której chciał zacząć czytać od nowa. Ja tak miałem kiedyś, dawno temu z książką Igła Kena Folleta, później z książkami Ericha Segala. A przecież, na pewno jest jeszcze tyle innych, które czekają …

  5. Jabłka Adama (Adams æbler), reż Anders Thomas Jensen.
    Najlepszy. Wracam do niego zawsze gdy się wytracam. Nie napiszę zbyt dużo o tym filmie, bo jak tylko próbuję to słowa mi się odklejają.

    Polecam z całego serca. Może pomóc zmienić sposób patrzenia i widzenia.
    Najlepsza scena?
    Każda

    :)

  6. “W pogoni za szczęściem” Will Smith – determinacja
    “Król dowcipu” Robert DeNiro – dążenie do celu
    “Wielki błękit” Jean Reno – pasja

    Książkę już kupiłem. ;)

  7. Zrobiło na mnie bardzo duże wrażenie nagranie z warsztatu pt. Niebieskoocy przeprowadzonego w USA przez Jane Elliott. W ciekawy sposób ukazuje porusza kwestie segregacji rasowej, zawsze byłem jej przeciwny, ale przed jego obejrzeniem nie zdawałem sobie sprawy jak to wygląda od strony osób dyskryminowanych.
    Najbardziej poruszająca jest scena, gdy Jane opowiada o konsekwencjach swojego działania przeciwko dyskryminacji, o tym jak ludzie traktowali jej rodzinę bo “broni czarnych”, a także jak zachowywali się jej uczniowie, gdy w jej eksperymencie byli tymi “uprzywilejowanymi”.

    Film jest na YouTube w w 5 częściach:

    https://www.youtube.com/watch?v=h58xVQAHoYM
    https://www.youtube.com/watch?v=pUAVMfy26SQ
    https://www.youtube.com/watch?v=DUUDoHomzFo
    https://www.youtube.com/watch?v=YoyasjT2yjw
    https://www.youtube.com/watch?v=qm4X8aqnYIQ

  8. Milosc:
    Film : cafe de flore , milosc z kosmicznej perspektywy. Miedzywcieleniowa droga ku ostatecznej akceptacji wszystkich odslon milosci – jako jednemu uczuciu – bez wylacznosci.

    Nasz Dom, nasza planeta, My
    Film : Home S. O. S ziemia …
    Do znalezienia wszedzie w sieci.
    Moje odkrycie? Raczej integracja , przebudzenie i silne poczucie jednosci z kazdym istnieniem na ziemi. POKORA. Cud zycia. Taniec zmyslow.
    Czesto polecam znajomym – sama ogladam raz na pare mc. Qpamieci.

    Finanse/manipulacja/ przebudzenie
    Film: inside job, dokument – w sieci bez problemu online.
    Po obejrzeniu tego filmu …. Rzucilam bankowosc – zmienilam zawod.

    Szacunek do kazdej formy zycia- jednosc/ROWNOWAGA

    Avatar.

  9. Polski tytuł: Chłopiec w pasiastej piżamie
    Oryginalny tytuł: The Boy in the Striped Pyjamas
    zwiastunŁ http://www.filmweb.pl/video/zwiastun/nr+1-20641

    Jest to film, który na długo pozostanie w mojej pamięci. Ujęty jest w nim holokaust widziany w oczach kilkuletniego chłopca, który widzi świat jaki jest, bez nakładanych filtrów przez świat dorosłych. Film jest warty zobaczenia, pokazuje jakie skutki niesie za sobą kategoryzowanie, dzielenie ludzi, ras, poglądów na lepszych i gorszych. Dla małego chłopca, mały żyd z którym się zaprzyjaźnia jest cudownym kompanem( tak naprawdę jedynym w okolicy) do zabawy. Film pokazuje jak szufladkowanie w świecie dorosłych może prowadzić do tragedii i zagłady, a patrzenie na świat przez oczy dziecka jest pierwotne i nieskalane ludzkimi ograniczeniami..

  10. http://m.youtube.com/results?q=pozegnania+zwiastun&sm=3
    Film tym razem kino japońskie Pożegnania”OKURIBITO”
    Piękno polega na jego prostocie.a jak wiemy proste nie znaczy łatwe…bohater zdolny wiolonczelista po rozwiàzaniu orkiestry wraca z wielkiego miasta do rodzinnej wioski.
    W poszukiwaniu pracy natrafia na ogłoszenie.zatytułowane”OKURIBITO”ang.departures.
    W nadzieji na prace w agencji turystycznej trafia do domu pogrzebowego.Jak wiemy w życiu nie ma prsypadków…zostaje nokanshi-osobą ktora składa ciało umarłego do trumny.
    Wstydzi się przed żoną i otoczeniem, powoli jednak warstwa po warstwie w obrazach ludzkich twarzach odnajduję Siebie.odkrywa życie na nowo jego piękno , radość bycia tu i teraz.Rozumie kim jestesmy dla Siebie..Poprzez śmierć odkrywa życie..w ulotnej chwili , kamieniu:, spojrzeniu..w obrazie nie w słowach..Nie znajdę jednego momentu …..cało§ć jest tym momentem który bez słow prowadzi Nas w miejsce.ktore My sami wybierzemy …odnajdując cel ..ktorym moze byc Wszystko..i zmiana i jej brak..To od Ciebie Zalezy do kąd Podążysz…polecam z całego serca.

  11. Mnie ostatnio zachwycił film “The Legend of Bagger Vance” (polskie tłumaczenie “Nazywał się Bagger Vance”)
    reżyseria: Robert Redford
    scenariusz: Jeremy Leven
    Film pełen metafor, symboli, porównań, głębi, mocno coachingowy :)
    Ulubiona scena tutaj:
    https://www.youtube.com/watch?v=_Mk2Tca88Xo

  12. “Stulatek który wyskoczył przez okno i zniknął”
    poprawka do poprzedniego postu

  13. “Stolatek, który wyskoczył z okna i zniknął”
    reż: Felix Herngren
    produkcja Szwecja.
    Film na podstawie ksiązki autorstwa Jonas Jonasson. Pokazuje jak wspaniale można przejść przez życie i nawet w podeszłym wieku cieszyć się nim pełnią sił. Zycie bogate w wydarzenia, dzięki czemu człowiek czuje spełnienie.
    Linku do filmu nie podam bo nie jest dostępny online, widziałam go na spotkaniach filmowych w miniony czwrtek i wbił całą salę w krzeszła. Doskonale opowiedziana historia życia Allan Karlssona, który w dniu swoich setnych urodzin postanawia uciec z domu starców i przeżyć jeszcz jedną przygodę swojego życia. Zawrotna akcja opowiedziana w humorystycznym stylu. Wg mnie najlepszy film roku 2014!
    Premiera światowa odbyła się 25.12.2013.
    Polecam każdemu.

  14. Witam serdecznie wszystkich!
    Czytając komentarze zdziwiłem się że jeszcze nikt nie wspomniał o filmie Matrix.
    Może to już trochę stara pozycja braci Wachowskich ale dla mnie szalenie interesująca i inspirująca, lubię bardzo wracać do niej co jakiś czas.
    Jeśli chodzi o kluczowe sceny to oczywiście wybór dwóch pigułek czy chcesz pozostać w świecie iluzji, czy zmierzyć się z prawdziwym światem i rzeczywistymi wyzwaniami. Niestety wybór jest ostateczny i nie da się wrócić, to piękna scena, dla mnie pokazuję przejście do świadomego życia i zrozumienia. Oczywiście ciekawych i przełomowych scen jest w tym filmie całe mnóstwo, jak wyginanie łyżeczki, czyli wyginanie siebie:), albo bardzo motywująca scena końcowa, w której Neo mówi, może niedosłownie, nie bójcie się wykorzystywać swojego potencjału i strzela w górę do chmur:).
    To chyba na tyle, pozdrawiam wszystkich.

  15. Dzień dobry,

    mi od razu przypomniał się film “Shutter Island” czyli “Wyspa Tajemnic” w reżyserii Martina Scorsese.

    Mocny, przejmujący film. Długo po obejrzeniu miałam pełno refleksji i przypominały mi się różne sceny.
    Polecam go właściwie ze względu na całość, która prowadzi do zrozumienia tego co na końcu. Dzięki niemu zrozumiałam, że nie wszystko to co widzę lub słyszę jest prawdą. Nie wszystko to w co wierzę jest prawdą – nawet jeśli mam 100% pewność, że prawdą jest. Mocno przejmująca też scena, kiedy pacjent przypomina sobie dlaczego trafił do szpitala. Żona, która zabiła ich dzieci – trudno to zrozumieć, trudno wczuć się w jej sytuację.
    Ogólnie film pozostawił mnie z otwartą głową, do tej pory sobie tego do końca nie poukładałam.

    Zdecydowanie polecam obejrzenie go.

  16. Dzień Świra Marka Koterskiego
    Otwiera Oczy na sytuacje, sprawy, zdarzenia, przyzwyczajenia, których na co dzień nie dostrzegamy, Nie mamy takiego dystansu do siebie samego aby to dojrzeć w codziennej porannej kawie siebie, nasze przyzwyczajenie do siebie samego !
    W tym filmie nikt nie daje lekarstwa na uzdrowienie ! Można go potraktować jako komedię. Ale…. Gdy odrzucimy krzywe zwierciadło, możemy sami odkryć za jakimi parawanami się ukrywamy…
    Ten film daje zadanie domowe, które nie wszyscy przyjmują i odrabiają.

  17. Trener(2005) – Coach Carter
    gatunek: Dramat, Sportowy,
    produkcja: Niemcy, USA,
    reżyseria: Thomas Carter,
    scenariusz: John Gatins, Mark Schwahn,
    Film zrobił na mnie ogromne wrażenie, opiera się na faktach i pokazuje, że można patrzeć dalej niż na najbliższą ulicę która jest dla nas znana.
    Po nastaniu nowego trenera zespół koszykarzy odnosi sukcesy na boisku, wszyscy stają przeciwko głównemu bohaterowi, gdy ten walczy o tę młodzież aby poza boiskiem mieli cel w życiu i dązyli do jego osiągnięcia.
    Uchwycone zostało wyjście młodych ludzi ze strefy komfortu, w której dotychczas żyli i pokazanie im innego świata

  18. “CLOUD OF ATLAS”

    “Atlas chmur” braci Wachowskich -> film, który mnie powalił na kolana. Za piękne opowieści w tak różnych epokach i za to, że w harmonijny sposób ukazuje naszą nieustającą ziemską wędrówkę. Nasz rozwój, w każdym następnym pokoleniu z całym bagażem przeszłości. Nasze decyzje , które są właśnie TĄ kroplą w morzu..

    W każdej scenie można znaleźć odpowiedzi na własne pytania. Przesłanie jest uniwersalne.

    Moja ulubiona: przy końcówce, gdy jeden z bohaterów, Adam ośmiela się sprzeciwić ojcu swojej ukochanej, który odradza im wyjazd. Mówi on, że to nie ma sensu, że rodzinę okryje hańba. Że to jest kropla w nieskończonym oceanie. Na to Adam ( i te słowa zrobiły na mnie ogromne wrażenie): A CZYMŻE JEST OCEAN JEŚLI NIE MORZEM KROPEL? :)

    Dla mnie mistrzowski film (choć jak wiadomo książka o niebo lepsza:) )

    Polecam!
    http://www.youtube.com/watch?v=VHtQT650zfg

  19. Magnolia gatunek:

    Dramat

    produkcja:

    USA

    premiera: 14 kwietnia 2000 (Polska) 8 grudnia 1999 (świat)
    reżyseria:

    Paul Thomas Anderson

    scenariusz:

    Paul Thomas Anderson
    Autorzy filmu opowiadają trzy krótkie historie, które mają sens tragiczny, ale zarazem wydają się śmieszne, bo oglądamy wydarzenia bardzo nieprawdopodobne, z pogranicza realności i farsy.
    Komedia ale jednak nie śmieszna, historie te mogą się przydarzyć każdemu. jeden dzień a taka duża zmiana w życiu wielu osób.
    Jeden z bohaterów podejmuje decyzję z pozoru słuszną, która jednak może zaszkodzić. nigdy nie wiesz jak wpłynie na Ciebie dana znajomość. takim filmem jest właśnie Magnolia:)

  20. “It’s kind of a funny story” czyli “Całkiem zabawna historia” w reżyserii Ryan Fleck i Anny Boden.

    http://www.youtube.com/watch?v=XMK3gIHeqVk

    Ta całkiem zabawna historia, jest również całkiem prostą historią. Opowiada o chłopcu, który poszukując odpowiedzi na gnębiące go pytania trafia do szpitala psychiatrycznego. Absurdalność niektórych sytuacji i kontakt z osobami chorymi otwiera mu wiele klapek w głowie i wyciąga bohatera ze strefy komfortu. Film kierowany jest głównie do młodzieży, jednak jego przesłanie jest uniwersalne.

    Moją ulubioną sceną jest ta, w której główny bohater zaczyna rysować mapę, podczas jednych zajęć w szpitalu. Wtedy następuje retrospekcja z jego dziecięcego wieku. Craig odblokowuję się i zaczyna rysować, co wsparte jest niesamowitą wizualizacją i utworem zespołu The xx pod tytułem “Intro”. Moment ten przedstawia stan flow głównego bohatera.

  21. Maćku, dzięki za stworzenie agregatora wartościowych filmów. Ja dorzucam ten który mi zapadł w pamięć i uczę się z niego choć obejrzałem go już drugi raz.

    I am sam

    gatunek: Dramat obyczajowy
    produkcja: USA
    premiera: 3 grudnia 2001 (świat)
    reżyseria: Jessie Nelson
    Obsada:
    Sean Penn jako Sam Dawson
    Michelle Pfeiffer jako Rita Harrison Williams
    Dakota Fanning jako Lucy Diamond Dawson

    Spojler:
    Opóźniony umysłowo mężczyzna walczy w sądzie z opieką społeczną, która chce odebrać mu prawa rodzicielskie do siedmioletniej córki. Film odzwierciedla wiele realnych dramatów jakie toczą się nawet w polskich rodzinach, gdzie apart urzędowy jest zdolnyniszczyć całe rodziny, człowieka, jego relacje.

    Film o potędze miłości i wiary, cierpliwości i prostocie. Udowadniający jak niewiele trzeba by być szczęśliwym i jak wiele trzeba, żeby walczyć o swoje prawa.

    Polecam dla każdego rodzica który kłóci się w sądzie o dziecko, traktując je jak przedmiot.

    Z Wyjątkowych scen zapadło mi w pamięć kilka
    1) Komentarz córki kiedy na stwierdzenie Sama, że nie jest normalny jak inni ojcowie córka odparła: “Zwyczajni tatusiowie nie chodzą z dziećmi do parku”
    2) Scena, w której Sam razem z córką i przyjaciółmi przechodzą trzymając balony przez pasy przypomina okładkę płyty Abbey road the Beatles?
    3) Moment refleksji kobiety, która próbowała zabrać mu dziecko oddała mu je dzień przed rozprawą, a Lucy wróciła do ojca
    4) Dzięki pomocy sławnej adwokatki (Michelle Pfeiffer) przeżywającej własne rozterki rodzinne nieugięty ojciec odzyskuje swoją ukochaną córkę. Sam w zamian pokazuje adwokatce błędy w wychowaniu jej syna, sytuację rozwodową a to pozwala na uratowanie zwiazku.
    5) Film uczy i pokazuje pewne wartości. Nie tylko samą miłość rodzicielską, ale również o podejście do osób niepełnosprawnych. Ukazuje on nam, niepełnosprawni mają takie same uczucia jak ludzie pełnosprawni i często są od nich wrażliwsi.

    Momentów wartościowych jest znacznie więcej i jeszcze nieraz obejrzę ten film, aby odkryć coś nowego.

  22. “2046” reż. Wong Kar Wai [2004]

    Był pisarzem. Zdawało mu się, że pisał o przyszłości, lecz tak naprawdę chodziło o przeszłość. W jego powieści tajemniczy pociąg co jakiś czas odjeżdżał do roku 2046. Wszyscy, którzy się tam wybierali robili to z jednego powodu, chcieli odzyskać utracone wspomnienia. Nikt nie był pewien, czy to prawda, ponieważ jeszcze nikt stamtąd nie wrócił – nikt oprócz jednej osoby. On tam był. Postanowił wrócić. Chciał się zmienić.
    2046 to skąpana w niezwykłym świetle, pełna zmysłowości i melancholii opowieść o ludziach którzy zakochują się i odkochują zawsze za wcześnie lub trochę za późno. Jak w każdym filmie Kar Wai Wonga najważniejsze są tu niuanse, niedopowiedzenia, gra gestów i spojrzeń.

    …otóż nawet spotkanie właściwej osoby nie ma sensu jeżeli jest na to zbyt wcześnie lub jest już zbyt późno. Film pokazuje w bardzo wyrafinowany i delikatny sposób złożoność ludzkich relacji. Wykorzystując umiejętnie zazwyczaj niezauważalne i niewerbalne drobne gesty, spojrzenia, gdzie milczenie mówi nam więcej niż nie jeden syty dialog… Piękny i mądry to film z nieco melodramatycznym akcentem, który pozwala wyhamować w codziennym pędzie, spojrzeć za siebie, dostrzec to co mogliśmy pominąć po drodze. Zmusza do zastanowienia nad czasem, porą i miejscem napotykanych ludzi w swoim życiu. Myślę, że to ciekawy wątek do przemyśleń…

  23. Dzień Dobry Panie Macieju,

    Filmy, które zapamiętałam na długo:
    About time. Czas na miłość. Reżyseria: Richard Curtis. Uważne oglądanie zaoszczędzi czytania kilku książek na temat relacji.
    Eksperyment, reżyseria: Paul Scheuring. Do tej pory pamiętam reakcję swojego ciała podczas oglądania tego filmu (zaciskanie pięści, drżenie). Do czego zdolny jest człowiek w momencie kiedy zmieniają się okoliczności….
    Melancholia, reżyseria: Lars von Tier. Dla mnie najpiękniejszy film o końcu świata…

  24. Tytuł: Angel-A,
    Reżyser:Luc Besson
    i genialna dla mnie scena w toalecie
    https://www.youtube.com/watch?v=HRrFvapV4ms
    Cudownie zagrana. Wzruszająca, prosta i jaka prawdziwa. Szczególnie urzeka mnie fragment dialogu:
    Andre- Nie mogę
    Angela- Oczywiście, że możesz.
    Jak dla mnie nic dodać, nic ująć.
    Na prawdę jednak pękło coś we mnie, gdy sama stanęłam przed lustrem i szczerze powiedziałam sobie; Kocham Cię Agnieszka. Polecam każdemu zarówno film, jak i doświadczenie samomiłość:)
    Pozdrawiam

  25. “2046” reż. Wong Kar Wai [2004]
    https://www.youtube.com/watch?v=vfNe3zFT9rk

    Był pisarzem. Zdawało mu się, że pisał o przyszłości, lecz tak naprawdę chodziło o przeszłość. W jego powieści tajemniczy pociąg co jakiś czas odjeżdżał do roku 2046. Wszyscy, którzy się tam wybierali robili to z jednego powodu, chcieli odzyskać utracone wspomnienia. Nikt nie był pewien, czy to prawda, ponieważ jeszcze nikt stamtąd nie wrócił – nikt oprócz jednej osoby. On tam był. Postanowił wrócić. Chciał się zmienić.
    2046 to skąpana w niezwykłym świetle, pełna zmysłowości i melancholii opowieść o ludziach którzy zakochują się i odkochują zawsze za wcześnie lub trochę za późno. Jak w każdym filmie Kar Wai Wonga najważniejsze są tu niuanse, niedopowiedzenia, gra gestów i spojrzeń.

    …otóż nawet spotkanie właściwej osoby nie ma sensu jeżeli jest na to zbyt wcześnie lub jest już zbyt późno. Film pokazuje w bardzo wyrafinowany i delikatny sposób złożoność ludzkich relacji. Wykorzystując umiejętnie zazwyczaj niezauważalne i niewerbalne drobne gesty, spojrzenia, gdzie milczenie mówi nam więcej niż nie jeden syty dialog… Piękny i mądry to film z nieco melodramatycznym akcentem, który pozwala wyhamować w codziennym pędzie, spojrzeć za siebie, dostrzec to co mogliśmy pominąć po drodze. Zmusza do zastanowienia nad czasem, porą i miejscem napotykanych ludzi w swoim życiu.

  26. “Czwarte piętro” reż. Antonio Mercera.
    Akcja filmu dzieje się w szpitalu onkologicznym, a bohaterami filmu są chłopcy chorzy na raka kości ( film oparty jest na faktach). Nie mogę wskazać konkretnej sceny. Tu chodzi o przesłanie, że trzeba cieszyć się życiem w każdej chwili, że dopóki żyjemy jest nadzieja i trzeba umieć czerpać radość z małych rzeczy, być wdzięcznym za to co się ma, za każdą chwilę. Nie zawsze są szczęśliwe zakończenia ale to nie jest najważniejsze, ważne jest to co wypełnia dni między narodzinami a śmiercią, bez względu kiedy ona przychodzi. Polecam, ten film wszystkim bez względu na moment w jakim się znajdują się w życiu.

  27. Życie Pi (The Life of PI) Anga Lee na podstawie ksiazki Yanna Martela
    Magiczna opowieść o inicjacji. Baśń o oswajaniu cienia. O wytrwałości, wierze i miłości, która przychodzi z najbardziej niespodziewanej strony. I o tym, że ta prawdziwa miłość nie wiąże, ale uwalnia.
    I to w tej scenie:
    https://www.youtube.com/watch?v=T04kBJ5-fks

  28. Panie Wantku, Pani Ireno, Aniu i wszystkim pozostałym osobom, chce podziękować za kopalnie świetnych tytułów na rozwijające wieczory. Ciesze się, że większą połowę miałem już okazję obejrzeć, do drugiej części z przyjemnością zajrzę wraz ze swoją pszczołą -Xenią:) Do listy filmowej myślę, że warto dorzucić tytuł
    EFEKT MOTYLA
    w reżyserii J.Mackye Grubera oraz Erica Bress rok prod. 2004.
    Trailer link https://www.youtube.com/watch?v=B8_dgqfPXFg
    Osoby które nie miały jeszcze okazji tego obejrzeć, będą pod wrażeniem w jaki sposób reżyser i zarazem scenarzysta w interesującym świetle zobrazował jak przeszłość na nas rzutuje w teraźniejszości. Dla mnie ważniejszym odbiciem tego filmu pozostał stan w którym swoją uważność skierowałem na teraźniejszość, która rzutuje na naszą przyszłość:) Przyjemności z lektury filmowej. Pozdrawiam. Remik

  29. Tytuł: K-PAX
    reżyser: Iain Softley

    Film oparty o książkę o tym samym tytule, wspaniale pokazujący ograniczenie jakie ma człowiek w związku z nabytą podczas życia mapą przekonań, gdzie nawet w obliczu dowodów i wewnętrznego poczucia o prawidłowości wysnutych wniosków nie mieszczących się w ramach bieżącej mapy, jest mu bardzo ciężko tą mapę zmienić – spojrzeć na rzeczy z innej strony.

    Polecam, świetna główna rola Kevina Spacey

  30. prawo i pięść 1964r.
    reż . edward skórzewski i jerzy hoffman
    Film jak na polską kinematografię nietypowy obraz wojny przedstawiony w konwencji westernu ale to co mnie ujęło w nim, to fakt, że chociaż nawiązuje do lat minionych to tak na prawdę dzieje się tu i teraz w świecie w którym ja żyję, zawsze jest ktoś kto się sprzeciwi większości kto sam rzuci wyzwanie całemu światu i za to przypominanie tej prawdy warto go obejrzeć. Cały czas musimy się mierzyć z życiem i to jest piękne.

  31. peacfull warriow- siła spokoju, rezyser Wiktor Salva 2006..do mnie przemowiła mi. in scena marszu nA GORE. GDY OKAZAŁO SIE ZE TO ODROGA JEST CELEM, I ONA PORUSZA BARDZIEJ NIZ SAM MOMENT OSIAGNIECIA CELU.aczkolwiek ten film ma wiele takich scen. dostaąłm informacje ze to duplikat komentarza ,ale w opisie konkursu nie napisano ze nie mozna podac filmu ktory podał ktos inny.

  32. peacfull warriow- siła spokoju, rezyser Wiktor Salva 2006..do mnie przemowiła mi. in scena marszu nA GORE. GDY OKAZAŁO SIE ZE TO ODROGA JEST CELEM, I ONA PORUSZA BARDZIEJ NIZ SAM MOMENT OSIAGNIECIA CELU.aczkolwiek ten film ma wiele takich scen.

  33. Film “Pod mocnym aniołem” Wojciech Smarzowski porusza problem alkoholizmu. Przeżyłam bardzo mocno ten film. Wcześniej wiedziałam , ze ISTNIEJE problem dot. nałogu picia alkoholu, ale że powoduje on to, iż człowiek sięga swoim postępowaniem – piciem poza granice człowieczeństwa NIESTETY NIE WIEDZIAŁAM. Dla mnie była to nauka, zę uzależnienie to bardzo wielki problem, z którym aby sobie poradzić trzeba dosłownie cudu – motywacji oraz wsparcia bardzo profesjonalnego. Inaczej spojrzałam na problem – że człowiek nawet jak bardzo chce wyjść z tego to równocześnie robi bardzo dużo aby zostać w tym nałogu. Poczułam pokorę – jaki człowiek jest kruchy i bezbronny wobec choroby – ale też wdzięczność że jestem inna.

  34. Dla mnie takim inspirującym filmem – opowieścią jest Kung Fu Panda – niby bajka dla dzieci a jednak ma w sobie ogromnie dużo mądrości. Około 30 minuty filmu, główny bohater Panda rozmawia pod świętym drzewem z żółwiem Mistrzem Ugwej. Cała rozmowa jest bardzo inspirująca.
    Żółw w pewnym momencie mówi: “Za bardzo się przejmujesz tym co było i tym co będzie też. Jest takie przysłowie – “wczoraj to już historia, jutro to tajemnica, ale dzisiaj to dar losu. A dary są po to, żeby się nimi cieszyć”.

  35. Tytul: Intouchables / Nietykalni
    Rezyser: Olivier Nakache i Éric Toledano
    Powod/oodkrycie: Bardzo dlugo zastanawialam sie nad tym co napisac i szczerze powiedziawszy nadal nie potrafie odnalezc odpowiednich slow.
    Pierwszy raz w zyciu bylam dwa razy na filmie w kinie. Smialam sie calym swoim sercem, bylam szczesliwa kazda czastka mojego jestestwa. Cieszylam sie, ze ludzie w koncu tak na prawde zobacza czym jest niepelnosprawnosc, jak buduje sie zaufanie i powstaje przyjazn. Jak moze wygladac zycie drugiego czlowieka ktorego czesto mija sie z nieodparta ciekawoscia, wstydem, niepewnoscia i cala masa roznych, dziwnych odczuc. Film ten napelnia energia, wiara! Napelnia nadzieja. ;)
    Odkrycie: chyba to, ze mam niesamowite szczescie w zyciu do poznapoznawania i przyjaznienia sie z fantastycznymi ludzmi! ;)

  36. Niedawno odkryłam film “Cudotwórczyni”, oryginał “The Miracle Worker”, reż. Nadia Tass. Opisuje historię Helen Keller, znanej pisarki, która w wyniku przebytej w dzieciństwie ciężkiej choroby straciła wzrok i słuch.
    https://www.youtube.com/watch?v=sNz2nFqvThA
    Niewidoma i głuchoniema dziewczynka, ma w domu specjalne przywileje. Dziecko ma wszystko, jeżeli jednak coś nie jest po jej myśli reaguje histerią. Rodzice jej pobłażają z powodu ułomności. Do chwili, gdy w jej życiu pojawiła się nauczycielka, Annie Sullivan, która pokazuje jej właściwą drogę do świata, uczy jak porozumiewać się z innymi. Za zgodą – choć nie bez oporu – rodziców obdarzona silną osobowością Annie próbuje w niekonwencjonalny sposób dotrzeć do dziewczynki i wydobyć ją ze świata mroku i ciszy. Miłość rozumna potrafi budować. Czasami myśląc że dajemy miłość , zniewalamy innych i nie pozwalamy im korzystać z życia rozumnie. Bohaterka powiedziała: “Czasami miłość rodziców upośledza bardziej niżeli choroba”. Dzięki poświęceniu, miłości, zrozumieniu, wyczuciu i nowatorskim metodom opiekunki, wsparciu i zrozumieniu rodziców Helen Keller nie tylko wraca do życia wśród ludzi, ale odnosi sukces jako pisarka.
    Polecam. Cały film daje do myślenia. Zmiana w myśleniu rodziców, że MIŁOŚĆ to nie pobłażanie, a pomóc dziecku usamodzielnić się i stać się pełnoprawnym obywatelem w społeczeństwie.

  37. Moje najnowsze odkrycie: „Nazywał się Bagger Vance” Robert Redford – scena, w której główny bohater musi wybić piłkę poza pole, czuje się już pewnie, ale ma pagórek przed sobą Begger i mały wiedzą, że kij którego użyje nie pozwoli mu osiągnąć celu, a mimo to- trener – pozwala mu podjąć tą decyzję samemu, nie ingeruje, genialne coachingowe, życiowe ….zgoda na niedziałanie, “bo ja Ci pomogę, ja wiem ja wiem …” Chciałoby się rzec, nic nie wiesz Johnie Snow :)
    “My name is Khan” – scena w której Khan próbuje dostać się do prezydenta USA, i mówi, że nie jest terrorystą …:) mocne
    “Crash” (Pol. Miasto Gniewu”) moment gdy policjant “ratuję” kobietę z samochodu płonącego
    “Plac zbawiciela” – obraz relacji rodzinnych

  38. “Miasto aniołów”
    Z ogromna przyjemnoscia zawsze oglądam sceny, kiedy Seth, po tym jak zdecydowal sie zostac śmiertelny zaczyna czuć: smak, zapach, dotyk… Zwłaszcza scena pod prysznicem.
    To mnie zwykle – przynajmniej na chwile – wytrąca z takiego nawykowego wykonywania codziennych czynnosci.

  39. Dla mnie pięknym pod względem wykonania aktorskiego i merytorycznym (przede wszystkim) jest (i myślę, ze długo będzie) film “Atlas chmur” (http://www.filmweb.pl/film/Atlas+chmur-2012-580801)

    Oryginalny tytuł to: “Cloud Atlas”, w reżyserii: Tom Tykwer, Lana Wachowski i Andy Wachowski;

    tutaj zwiastun:
    https://www.youtube.com/watch?v=VHtQT650zfg

    Ok, jest długi, bo prawie 3 godziny, ale nie przeszkadzało mi to obejrzeć go dwukrotnie.

    Jest dla mnie mocno symboliczny i uważam, że każdy znajdzie tam coś co do niego przemówi, ja za każdym razem robiłam sobie jakieś notatki tekstów.

    Opowieść o karmicznej podróży człowieka, nie ważne gdzie w miejscu na świecie, ani czasie. Opowieść o wartościach, potrzebach wyznaczających człowiekowi kierunek drogi, resztę sam wybiera na bieżąco, i wciąż na okrągło i na okrągło raz za razem.
    O emocjach, które nie raz determinują nasze wybory i powodują, że życiowa walka nabiera nie lada smaczku.

    Sceny, które zapadły mi w pamięci, to kiedy dochodzi do kulminacyjnej walki i zaczynam dostrzegać i rozumieć, to że jesteśmy połączeni, nasza teraźniejszość, z naszą przeszłością i przyszłością, a ponadto wpływamy równolegle na innymch;

    Scena na statku, kiedy chciwość wyzwala jad, kłamstwo i egoistyczną determinację: ”Słabi są żarłem silnym na sadło” – krótko i dobitnie pokazuje brutalność systemu hierarchii

    Serdecznie polecam, chociażby dlatego, że to seria klasyków rodzeństwa Wachowskich.

  40. Film na you tube pt change your words change your world

  41. Film na you tube opublikowany 12 stycznia 2013 change your words change your world

  42. Mój ukochany film wszechczasów to Podwójne życie Weroniki Kieślowskiego. Scena z marionetkami. I tuzin innych scen. Geniusz.

  43. “Fight club” (reż. David Fincher) w Polsce pod tytułem “Podziemny krąg” (swoją drogą ciekawi mnie sposób rozumowania tłumacza…).
    Film dla mnie jest bardzo krytycznym spojrzeniem na aktualnie lansowane wartości materialistyczne; poza tym zaskakuje, trzyma w napięciu i jest pełen metafor.
    Właściwie prawie każda scena to perełka – i to jest w tym filmie wyróżniające.
    Wybierając kilka:
    1. Scena motywacji sprzedawcy ze sklepu do podążania za marzeniami za pomocą pistoletu.
    2. Rozważania głównego bohatera na temat zawartości jego mieszkania po pożarze.
    3. Wyrób mydła: pozyskiwanie i sprzedaż. Piękny recycling. Choć w naszej kraju z uwagi na historię bardzo źle się może również skojarzyć.

  44. 1. “Jiro śni o sushi” (reż. David Gelb, USA 2012) – dokument o Mistrzu, który całe życie, w każdej sekundzie doskonali się. Wzruszyła mnie scena, gdy odwiedza rodzinną wioskę i groby swoich bliskich, rodziców, ojca, który wygnał go, dziesięcioletniego dzieciaka, odprawił ze słowami “radź sobie, przeżyjesz albo nie”…, Jiro przeżył i nie czuł żalu, złości do tych, którzy go zostawili.
    2. “Być i mieć” (reż. Nicolas Philibert, Francja 2004) – dokument o nauczycielu w małej wiejskiej szkole w Owernii i jego uczniach. Pan Lopez jest przy swoich uczniach, nie tresuje ich, nie diagnozuje, nie dzieli na najzdolniejszych i słabo rokujących. Genialnie im towarzyszy, rozwija ciekawość, jest pełen szacunku i ciekawości.
    3. “Imagine” (reż. Andrzej Jakimowski, Polska, Francja, Portugalia, Wielka Brytania 2012) – fabuła z cudnym klimatem. I znowu nauczyciel w szkole dla niewidomych, on też niewidomy, choć dzieci podejrzewają go, że widzi, bo chodzi bez białej laski. “Wyobraź sobie, a zobaczysz”. Cudna scena poszukiwania wielkiego statku w porcie – wszyscy widzący klienci małej tawerny nie widzieli jak przepływa, bo widzieli tylko to, czego spodziewali się zobaczyć. Zobaczyli statek niewidomi i dzieci.

  45. Tytuł filmu : Carl Sagan – You Are Here (Pale Blue Dot)
    Niestety nie mogę znaleźć reżysera (film jest powielany w kilku wersjach z różnymi scenami)
    Urzekła mnie pierwsza scena otwierająca tą wersję filmu. Ziemia jawi się na niej jako drobinka kurzu w przepastnej otchłani kosmosu sfotografowana kamerą Voyagera 1., dryfującego już wtedy poza orbitą Plutona. Doskonały komentarz uzupełnia Carl Sagan (pomysłodawca wykonania zdjęcia). Ilość refleksji jaka uderzyła mnie po pierwszym obejrzeniu przerażająca (pozytywnie oczywiście)
    http://www.youtube.com/watch?v=MnXaL4Jt_rg

    a tu trochę więcej informacji: http://en.wikipedia.org/wiki/Pale_Blue_Dot

  46. Moje propozycje to:

    “Samsara” Ron Fricke – Przepięknie pokazany (dopełniony znakomitą ścieżką dźwiękową) obraz naszej planety. Pozostawia bardzo wiele refleksji i emocji …

    “Siła spokoju” Victor Salva – Może być podróżą do naszych wnętrz gdzie kotłują się myśli, motywacje, ambicje, siły które czasem tak ciężko kontrolować. Film jest wypełniony wieloma znakomitymi metaforami. Uczy akceptacji, obecności w Tu i Teraz i siły w spokoju ;)

    “Tysiąc słów” Brian Robbins – zabawny i mądry obraz pokazujący jakie znaczenie mogą mieć wypowiadane przez nas słowa. Film przy którym chce się i śmiać i płakać.

    “Podaj dalej” Mimi Leder – piękny, wzruszający… Oby obraz i przekaz tego filmu został w każdym z nas jak najdłużej. Bo można zmieniać świat na lepszy. Czasem wystarczy zrobić tak niewiele by podać dalej…

    “Nazywał się Bagger Vance” Robert Redford – Jak być dobrym trenerem, przewodnikiem, coachem. Pozwolić komuś rosnąć i … wiedzieć kiedy zostać w cieniu.

  47. Dla mnie takim filmem, choć wymagającym pewnej dojrzałości emocjonalnej, był “Przełamując fale” Larsa von Triera. Trudno wybrać jeden tytuł, bo każdy film, jaki wybieram puszcza iskrę refleksji w jakimś ważnym dla mnie kierunku. “Breaking the waves” to film, który uczucie między kobietą i mężczyzną pokazuje od całkiem innej strony, gdzieś na granicy między potrzebą umieszczania na piedestale i społecznego strącania z niego w obecności tańca potrzeb i pragnień. Jest tu i intymność i jakieś świętokradcze ujęcie odczuć.

    Jeżeli chodzi o filmy o miłości jestem wyjątkowo wymagającym odbiorcą. Nie przepadam za ckliwymi i łzawymi historiami rodem z USA. Być może dlatego, tak przypadła mi do gustu produkcja duńska. Postać Bess pozwala przyjrzeć się też kobiecości, w jej słońcu i cieniu. Owe 159 minut odpowiadają w każdej warstwie i choć nie łatwo się wzruszam, na nim się zruszyłam. Niemożliwe jest wybranie jednej jedynej sceny. Tym, którzy nie widzieli i tym, którzy znają polecam odświeżenie go po latach.

  48. Maciek, nie pisz tak szybko bo nie nadążam czytać :P

  49. „Stażyści”
    Reżyseria: Shawn Levy
    http://www.cda.pl/video/101108e3/Stazysci-online-2013-Lektor-PL-HD
    Pierwszy film jaki mi przyszedł na myśl. Epizodów z filmu można wymienić więcej, ale ja wymienił bym takie:
    – Zaproszenie „młodzieży” do wypadu na miasto i pokazanie im realnego życia (a nie tylko komputery): szczególnie „zakończenie” nad rzeką.
    – Mowa motywacyjna przed drugą częścią meczu „na miotłach”
    Najważniejsza dla mnie myśl: „Praca zespołowa” i „ Przy odpowiednim nastawieniu, można zrobić „wiele” w każdym wieku”.

  50. Polecam “Chce się żyć” Macieja Pieprzycy. Główny bohater Mateusz nie wie jak kontaktować się ze światem zewnętrznym a świat w sumie też nie wie jak kontaktować się z nim. W zasadzie byłam jednym wielkim wzruszeniem, gdy pojawiały się osoby anioły, szukający klucza do jego wnętrza. Czasem sama byłam lub jestem Mateuszem, czasem jestem po tej drugiej stronie, drążąc czyjś temat. Jakby ktoś opowiadał moją historię z różnych perspektyw. Miałam łzy w oczach jak mama pyta się Mateusza ” Chciałbyś mi coś powiedzieć, chciałbyś żebym mogła cię zrozumieć” … Problemy dorosłych swoje źródło mają najczęściej w dzieciństwie, każdy che być rozumiany…. natykamy się jednak na różne bariery… Można ten film oglądać jak historię o niepełnosprawnym chłopcu, potem mężczyźnie zamkniętym w swoim świecie…… można też patrzeć jak na historię każdego z nas. Każdy ma jakieś niepełnosprawności, niektóre potrafimy świetnie ukrywać. Jak byśmy wyglądali gdyby objawiały się fizycznie? Czy zauważamy anioły? https://www.youtube.com/watch?v=qHZo0LMBOw4

  51. Mój film chyba nie mieści się w ramach konkursu, ale zawsze mnie inspiruję. Zlepek wypowiedzi z audycji Joe Rogan Experience.
    Link: https://www.youtube.com/watch?v=w2xzIgdD_XA

    Pozdrawiam

  52. Oryginalny tytuł: ” The bucket list” 2007 r.
    Tytuł polski: “Choć goni nas czas”
    Reżyser: Rob Reiner
    Link do trailera: http://www.youtube.com/watch?v=CT0EIVeEcIA

    Nie sposób wybrać tylko jednej sceny z tego filmu, który od początku do końca jest fantastyczną afirmacją życia, z nieodzownym, a przynajmniej przeze mnie lubianym, wisielczym humorem.
    Jest wart naszego czasu – bo świetnie przypomina, jak wielką wartością jest czas spędzany po prostu radośnie:)

  53. Wygrane marzenia (ang. Coyote Ugly),Reżyseria David McNally . Film pokazuje,wake o własne marzenia, przezwyciężanie własnych lęków. Pokazuje relacje ojciec córka. Świetny taniec na barze.Najciekawsza scena: jak bohaterka śpiewa po ciemku wśród kartonowej publiczności, po to by przezwycieżyc tremę i spełnić swoje marzenie o spiewaniu.

  54. Oryginalny tytuł filmu: Matterhorn (2013)
    Reżyser: Diederik Ebbinge
    Trailer (youtube): https://www.youtube.com/watch?v=93NrW08TgEs
    Cały film: http://www.ekino.tv/film,matterhorn-matterhorn-2013,21884.html
    Komentarz do filmu:
    Film z pozoru nudny, w którym nie ma latających samochodów, strzałów i wybuchów. Pełen emocji, obrazujący ludzkie zachowania. Najbardziej ujął mnie proces zmiany głównego bohatera, który trwał przez cały film. Jedna z ostatnich scen, w której główny bohater Fred słucha wystąpienia swojego syna to według mnie wyraz prawdziwej zmiany, która dokonuje nagle, tu i teraz, w doświadczeniu, a nie na szkoleniu, warsztacie czy przy książce. Dzieje się spontanicznie, w ruchu, “na poligonie”, a nie w ciepłej sali, w łóżku czy w innym miejscu, pełnym komfortu. Gdy oglądam ów scenę (dostępną również tutaj, https://www.youtube.com/watch?v=2cisxk6gtgk) to widzę walkę z samym sobą, z wewnętrznymi demonami, widzę gęstą atmosferę, w której krąży oświecająca zmiana. Na pewno głównemu bohaterowi nie jest lekko, łatwo i przyjemnie. W konsekwencji zmienia perspektywę, podejście, mentalność w tej właśnie chwili. Nie znasz dnia, ani godziny. Nie wiesz jak wpłynie na Ciebie spotkanie z osobą, która wydaje się nikim innym jak wariatem. Matterhorn.

Komentarze są wyłączone.